Norwegia jest jednym z członków – założycieli Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE). Organizacja ta została powołana w 1975 roku w Helsinkach jako Konferencja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (KBWE). Od tego czasu organizacja bardzo się rozrosła i obecnie zrzesza 55 członków, głównie państwa europejskie, ale także Stany Zjednoczone i Kanadę oraz wszystkie kraje ze Wspólnoty Niepodległych Państw. Podobnie jak w większości międzynarodowych organizacji, w OBWE od czasu upadku Muru Berlińskiego zaszły radykalne zmiany, a na początku lat 90-tych pojawiły się nowe możliwości rozwoju w zakresie jej kompetencji. Wraz z ONZ, UE i NATO, OBWE jest zaangażowana w odbudowę Bałkanów, Europy Wschodniej oraz obszaru Wspólnoty Niepodległych Państw.
Podstawą zaangażowania Norwegii w działania Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie jest pragnienie zbliżenia Wschodu i Zachodu oraz promowanie bezpieczeństwa i rozwoju demokracji we wszystkich krajach OBWE, od Vancouveru po Władywostok. OBWE jest przede wszystkim instrumentem zapewniającym pokój, stabilizację i bliską współpracę między wieloma bardzo różnymi państwami. Wysiłki Norwegii w ramach OBWE osiągnęły punkt kulminacyjny, gdy w 1999 roku Norwegia objęła przewodnictwo w Organizacji. W tym czasie Organizacja skupiła się na kryzysie w Kosowie. Ponadto, oprócz podejmowania szeroko zakrojonych działań w trzech obszarach aktywności OBWE (polityczno-militarnym, humanitarnym oraz ekonomicznym i związanym z ochroną środowiska), Norwegia nawoływała do ich ściślejszej koordynacji w celu uzyskania synergicznych efektów.
Norwegia już od wielu lat aktywnie angażuje się politycznie w działania w ramach OBWE i zamierza tę linię kontynuować również w przyszłości. Dzieje się tak dlatego, iż OBWE jest praktycznie jedynym forum politycznym, na którym spotykają się, jak równy z równym, niemal wszystkie kraje Eurazji oraz USA i Kanada w celu omówienia kluczowych zagadnień dotyczących bezpieczeństwa, stabilizacji i rozwoju na tak ogromnym obszarze geograficznym. W tym kontekście UE, USA i Rosja są równymi partnerami. Dzięki wielo-państwowej strukturze członkowskiej jest gwarancja, że pomoc i informacja zawsze trafią do tych wszystkich krajów, które aktywnie działają na rzecz zapewnienia swym społeczeństwom większej demokracji, stabilności i poprawy warunków bytowych. Norwegia pragnie przeznaczać możliwie największe nakłady w tę ważną działalność, zarówno pod względem politycznym, jak i w drodze wspierania konkretnych projektów.