Od połowy lat 90-tych Norwegia uznaje podejmowanie działań na rzecz ograniczania cierpienia powodowanego przez miny lądowe za sprawę priorytetową. Odegrała ona wiodącą rolę w procesie, który doprowadził do przyjęcia Konwencji o zakazie użycia, składowania, produkcji i transferu min przeciwpiechotnych oraz o ich niszczeniu („Konwencja”). Treść Konwencji została uzgodniona podczas negocjacji, jakie odbyły się we wrześniu 1997 roku w Oslo.
Norwegia cieszy się ogromnym międzynarodowym uznaniem za wkład w prace nad Konwencją oraz za inne inicjatywy humanitarne dotyczące zakazu stosowania min. Norwegia oferuje wiedzę swych ekspertów i zapewnia znaczne finansowe wsparcie dla inicjatyw przeciwko minom podejmowanym na szczeblu międzynarodowym. W okresie od roku 1997 do grudnia 2005 roku kraj ten, przeznaczył na tego typu akcje 200 milionów dolarów. Norwegia uczestniczy również aktywnie w mobilizowaniu, na szczeblu międzynarodowym, środków na rzecz inicjatyw przeciw minom, a także dba, by obecnie dostępne zasoby były wykorzystywane w sposób bardziej wydajny.
Norweskie organizacje pozarządowe odgrywają istotną rolę zarówno we wdrażaniu postanowień Konwencji oraz w innych humanitarnych inicjatywach przeciwko minom. Organizacja Pomoc Ludziom (People’s Aid) jest jedną z najbardziej aktywnych w rozminowywaniu terenów w ramach akcji humanitarnych. To właśnie dzięki jej eksperckiej wiedzy Norwegia zajmuje czołową pozycję na tym polu.
Zakaz stosowania min przeciwpiechotnych postrzegany jest jako ważny, międzynarodowy standard praw człowieka. Zapobiega on wykorzystaniu min przeciwpiechotnych podczas działań wojennych, oraz przyczynia się do rozwoju społeczno-gospodarczego dotkniętych wojną krajów. Rozminowanie jest ważnym sposobem budowania zaufania między stronami konfliktu i umożliwia wykorzystanie terenu do innych celów. Dlatego też wspieranie humanitarnych inicjatyw na rzecz zwalczania min stanowi znaczną część norweskiego wkładu w procesy pokojowe, w które jest zaangażowana, na przykład na Sri Lance i w Sudanie.
Konwencja o zakazie stosowania min została udostępniona do podpisu 3 grudnia 1997 roku i weszła w życie 1 marca 1999 roku. Wprowadziła ona całkowicie nowe uregulowania prawne dotyczące min przeciwpiechotnych. Od jej wejścia w życie zaobserwowano znacznie mniejsze wykorzystanie min tego typu, gwałtowny spadek ich produkcji, niemal całkowite wyeliminowanie ich ze sprzedaży, szybkie zmniejszanie się zapasów, oczyszczenie dużej liczby pól minowych oraz, co nie mniej ważne, istotne zmniejszenie liczby nowych ofiar wybuchów min. do chwili obecnej Konwencję ratyfikowało 151 państw. Stosowanie Konwencji jako międzynarodowego standardu jest jeszcze bardziej powszechne, a wiele krajów, które jej nie ratyfikowały, mimo wszystko zdecydowało się na odzwierciedlenie jej postanowień we własnych przepisach.