W Norwegii mieszka mniej niż 0,1% ludności świata, co czyni ją niewielkim państwem. Jednak znaczenie gospodarcze Norwegii jest większe niż wskazywałaby na to wielkość jej populacji. Według danych statystycznych WTO, w roku 2004 Norwegia zajmowała 28 miejsce na świecie pod względem eksportu i 37 miejsce pod względem importu towarów.
Handel zagraniczny jest źródłem około 37% norweskiego PKB.
Udział Norwegii w pewnych sektorach rynku jest znaczący. Obecnie jest ona jednym z pięciu największych na świecie eksporterów owoców morza, ropy naftowej i usług żeglugowych. Zdobyła również znaczące udziały na rynku metali lekkich, wyposażenia statków i szeregu usług morskich, na przykład klasyfikacji, konsultingu i ubezpieczeń morskich.
Struktura zagranicznej wymiany handlowej Norwegii różni się od struktur spotykanych w innych krajach uprzemysłowionych. Według statystyk OECD produkty przemysłowe stanowią w należących do tej organizacji krajach 85% łącznego eksportu towarów, zaś w przypadku Norwegii wielkość ta to około 28%. Przy traktowaniu Norwegii wyłącznie jako dostawcy surowców należy jednak pamiętać, iż główne segmenty norweskiego przemysłu surowcowego bazują na specjalistycznej wiedzy i zaawansowanej technologii, nawet jeżeli ich produkty końcowe nie są uznawane za wyroby przemysłowe. Dobrym przykładem jest tu sektor naftowy, w którym technologia i know-how stały się same w sobie ważnym towarem o znaczącym udziale w norweskim eksporcie.
Chociaż eksport tradycyjnych towarów rósł w latach 90-tych XX w. (w wielkościach bezwzględnych), ich udział w łącznych dochodach z eksportu zmniejszył się z 36% w roku 1991 do 31% w roku 2001. Udział ten zmienił się oczywiście w dużej mierze z powodu wahań w cenach ropy naftowej.
W ostatnich latach znacząco zwiększył się norweski eksport usług, osiągając w roku 2004 poziom 176 mld NOK. Sektor żeglugowy odpowiada za blisko połowę wpływów pochodzących z eksportu usług. Jeśli chodzi o pozostałe typy usług, w ciągu ostatnich dziesięciu lat największym wzrostem cieszyły się usługi handlowe i finansowe, choć znaczenie usług związanych z ropą naftową również poważnie wzrosło. Większe przychody ze sprzedaży ropy naftowej i gazu ziemnego spowodowały zmniejszenie udziału tych towarów w dochodach eksportowych przypisywanych usługom z około 28% w roku 1991 do około 24% w roku 2004. Choć udział usług w światowym handlu rośnie, w Norwegii występuje tendencja odwrotna spowodowana faktem, że wielkość eksportu ropy naftowej rośnie szybciej niż wielkość eksportu usług.
Pod względem geograficznym, norweski eksport koncentruje się głównie na rozwiniętych rynkach Europy, Ameryki Północnej i Azji.