Najbardziej znanym dramatopisarzem norweskim, często nazywanym ojcem nowoczesnej dramaturgii, jest Henrik Ibsen (1828-1906). Mówi się, że utwory Ibsena zrewolucjonizowały rozwój techniki dramatycznej w Europie i Stanach Zjednoczonych. Jego sztuki cieszą się niezmienną popularnością i weszły na trwałe do stałego repertuaru teatrów na świecie.
Ibsen urodził się i wychował w Norwegii, ale przez długie lata wolał przebywać za granicą. We Włoszech i Niemczech spędził w sumie 27 lat. Nigdy jednak nie oddalał się za bardzo od środowiska, z którego pochodził, i wybierał Norwegię jako miejsce akcji swoich dramatów. W swoich utworach, będących analizą i krytyką społeczeństwa, Ibsen po mistrzowsku portretuje konflikt egzystencjalny i psychologiczny. Jego dzieła nadal są przedmiotem szeroko zakrojonych badań w Norwegii i za granicą.
Od czasów Ibsena zdążyło już wyrosnąć nowe pokolenie norweskich dramaturgów. Obecnie ponad 230 dramatopisarzy dostarcza materiały do teatrów, filmów, radia i telewizji. Spośród nich światowy rozgłos zyskali, między innymi, Cecilie Løveid (1951-) i Jon Fosse (1959-). Utwory Cecilie Løveid można scharakteryzować jako społeczno-modernistyczne. Løveid eksperymentuje ze stylem narracyjnym wraz z rozwijaniem wątków swoich opowieści o kobietach. Posługuje się liryzmem jako wyraźnym narzędziem eksperymentalnym, a sposób postrzegania przez nią kobiet można uznać za gałąź modernistycznego feminizmu. Løveid pisze również wiersze, słuchowiska radiowe i książki dla dzieci.
Jon Fosse (1959-) jest obecnie najbardziej popularnym współczesnym dramatopisarzem norweskim zarówno w kraju, jak i zagranicą. Jego utwory cechuje minimalizm, ścisła struktura i pełen powtórzeń styl balansujący gdzieś na granicy realizmu i absurdu. Poetyka języka znajduje się pod wyraźnym wpływem muzyki rockowej. W swoich dramatach Fosse zagłębia się w relacje międzyludzkie lub bada przyczyny ich braku. Fosse jest również autorem powieści, wierszy, esejów i literatury dziecięcej. Jego utwory zostały przetłumaczone na ponad 20 języków.