Od lat 60-tych XX w. norwescy muzycy jazzowi odnoszą sukcesy zarówno na scenie krajowej, jak i międzynarodowej. Jan Garbarek, Karin Krog i Terje Rypdal są znanymi wykonawcami w całym świecie jazzowym. Dobrze przyjmowani przez międzynarodową krytykę są również Nils Petter Molvær, Sissel Endresen i Bugge Wesseltoft. Obecnie do międzynarodowej elity jazzowej należą tacy muzycy, jak Trygve Seim, Pål Nilssen-Love i Håkon Kornstad oraz zespoły Atomic, Wibutee i Jaga Jazzist. W ostatnich latach norweski jazz zyskuje na popularności i to nie tylko wśród gwałtownie rosnącej publiczności norweskiej, ale także, w sposób bardziej widoczny, na rynku międzynarodowym. Jest to zasługą w dużej mierze talentu samych muzyków, choć również ogół społeczności jazzowej podejmuje działania nakierowane na wdrażanie celowej i dobrze zaplanowanej strategii. Starania te są kontynuowane przez organa władzy publicznej.
Norweskie Forum Jazzowe jest sprawnie funkcjonującą organizacją, która zrzesza większość norweskich muzyków jazzowych (400), klubów jazzowych (60) i festiwali jazzowych (20). Organizacja ta jest podzielona na pięć regionalnych ośrodków jazzowych w: Bodø, Trondheim, Bergen, Kristiansand i Oslo. Regionalne centra stały się podstawowymi źródłami informacji i fachowej wiedzy w obrębie swoich obszarów. Działają one w oparciu o roczne subwencje, które są przyznawane w ramach umów z gminami-gospodarzami, właściwymi okręgami i państwem reprezentowanym przez Norweską Radę ds. Kulturalnych. W każdym centrum znajduje się profesjonalny personel, ale duża część pracy wykonywana jest przez lokalnych wolontariuszy i entuzjastów.
Sukces, jakim obecnie cieszy się norweskie środowisko jazzowe, wynika ze stosowania wysokich standardów zarówno w odniesieniu do sfery organizacyjnej, jak i możliwości kształcenia. Do takiego rozwoju wydarzeń ogromnie przyczyniło się wprowadzenie do kolegiów i uniwersytetów w kraju nowego programu studiów nad rytmiką. Zwłaszcza program jazzu na norweskim Uniwersytecie Nauki i Technologii w Trondheim pomógł Norwegii stać się liderem w dziedzinie kształcenia muzyków jazzowych. Dzięki takim działaniom norweska scena jazzowa zdobyła obecnie miano jednej z najbardziej innowacyjnych w Europie.
Wprowadzenie zajęć z rytmiki do szkół średnich oraz szkół artystycznych pozwoli dzieciom i młodzieży na lepsze zapoznanie się z jazzem. Duża liczba nowych wykonawców rozpoczynała swoje kariery muzyczne w szkolnych kapelach bądź na scenach muzyki amatorskiej w kraju. Dzięki temu w przyszłości nowi członkowie społeczności jazzowej będą mogli rekrutować się z różnych środowisk.
W ostatnich latach rozwinął się nie tylko rynek jazzu jako gatunku, ale także większym uznaniem cieszą się norweskie festiwale jazzowe. Każdego roku ponad 20 wysokiej jakości festiwali jazzowych przyciąga coraz liczniejszą publiczność. Festiwale te zapewniają norweskim muzykom jazzowym możliwość pracy oraz dostęp do artystów o światowej sławie, będących dla nich źródłem natchnienia i umożliwiających dotarcie do szerszej publiczności.