Długość życia Norwegów jest obecnie dłuższa niż kiedykolwiek wcześniej. Dziewczynki urodzone w roku 2008 osiągną średni wiek niemal 83 lat, zaś chłopcy ponad 78 lat. Ogólny poziom zdrowia populacji jest bardzo wysoki, zaś śmiertelność noworodków niezwykle niska. Praktycznie 100 procent mieszkańców potrafi czytać i pisać, zaś większość dorosłych obywateli posiada wykształcenie średnie. W Norwegii nie występuje zjawisko skrajnej biedy, natomiast jej poziom jest relatywnie niski w porównaniu z innymi państwami OECD.
PKB na obywatela jest wysokie, zaś poziom zamożności całej populacji jest stosunkowo wyrównany. Na wszystkich poziomach społeczeństwa widoczny jest wysoki stopień równości płci. Dzięki swej zamożności, Norwegia wprowadziła powszechny, publiczny system ochrony zdrowia finansowany z podatków oraz państwowego programu ubezpieczeniowego. System ten obejmuje wszystkich obywateli i legalnych mieszkańców i oferuje im szeroką gamę świadczeń socjalnych.
Zarówno konsumpcja publiczna jak i prywatna zwiększyła się znacząco od roku 1900, zaś wysoki poziom życia odnotowywany w ostatnich kilku dekadach zawdzięcza Norwegia głównie dzięki odkryciu i eksploatacji podwodnych złóż ropy naftowej i gazu ziemnego na Morzu Północnym. W wyniku procesów modernizacyjnych i urbanizacyjnych, stabilne, tradycyjne przyzwyczajenia osadnicze zastąpione zostały trendem charakteryzującym się większą mobilnością, pozwalającą obywatelom na częstsze zmiany miejsca zamieszkania i pracy.