Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia stanowią 24 procent populacji Norwegii (2005). Około 77% z tej liczby mieszka w miastach lub centrach miejskich. Współczynnik przyrostu naturalnego wynosi w Norwegii 1,83, czyli stosunkowo dużo w porównaniu do wielu innych krajów europejskich.
Władze rządowe przywiązują dużą wagę do zapewnienia bezpiecznych warunków życia wszystkim młodym ludziom dorastającym w Norwegii. Dotyczy to między innymi zapewnienia wszystkim równych szans. Działania zmierzające do zapobiegania marginalizacji oraz promowania porównywalnych warunków życiowych dla dzieci i młodzieży odgrywają w tym procesie kluczową rolę.
Większość dzieci i młodzieży w Norwegii wychowuje się w dobrych warunkach. Mieszkają w bezpiecznym otoczeniu i cieszą się zadawalającymi warunkami finansowymi. Jednak są tacy, którzy nadal muszą zmagać się z wieloma wyzwaniami, takimi jak niewłaściwy poziom opieki, wykorzystywanie, zastraszanie, nadużywanie szkodliwych substancji, trudności w sprostaniu wymogom edukacyjnym oraz problemy z zaistnieniem na rynku pracy. Władze norweskie czynnie pracują nad znalezieniem rozwiązań owych problemów.
Co roku rząd wydaje w języku norweskim publikację (Satsing på barn og ungdom. Regjeringens mål og innsatsområder i statsbudsjettet) szczegółowo przedstawiającą cele i priorytety w tej dziedzinie realizowane przy wykorzystaniu środków z budżetu narodowego. Dokument ten jest rozprowadzany do gmin, powiatów, organizacji pozarządowych itp. i stanowi doskonałe źródło informacji o rządowych inicjatywach dotyczących dzieci i młodzieży.
Co roku Ministerstwo ds. Dzieci i Równości wybiera Gminę Roku, która najlepiej realizowała zadania związane z dziećmi i młodzieżą. Działania takie mają na celu zachęcenie gmin do poprawy warunków rozwoju młodych ludzi oraz promowanie określania długoterminowej, konstruktywnej polityki dotyczącej dzieci i młodzieży. Aby otrzymać ową nagrodę, gminy muszą wykazać zainteresowanie lokalnymi interakcjami pomiędzy rozmaitymi agencjami i służbami, jak również pomiędzy sektorem publicznym i pozarządowym. Muszą również prowadzić dialog z grupami interesu działającymi na rzecz dzieci i młodzieży i muszą pochwalić się wdrożeniem działań zapewniających dzieciom i młodzieży możliwość wywierania realnego wpływu na wydarzenia na szczeblu lokalnym.