Ochrona bezbronnych dzieci
Służba opieki nad dziećmi odpowiedzialna jest za ochronę praw i interesów dzieci znajdujących się w trudnej sytuacji rodzinnej. Stara się ona zapewnić dzieciom odpowiednia opiekę i chronić je przed działaniem ekstremalnych stresogennych czynników fizycznych i psychicznych.
Główną zasadą, na której oparte są wszelkie działania związane z opieką nad dziećmi, jest poświęcenie się na rzecz jak najlepszego interesu dzieci. Z zasady przyjmuje się, że dzieci powinny dorastać razem ze swymi biologicznymi rodzicami. Owo kryterium biologiczne stanowi podstawę norweskich przepisów prawnych regulujących relacje pomiędzy dziećmi a rodzicami. Przywiązanie dziecka do rodziców uważane jest za wartość samą w sobie.
Służba opieki nad dziećmi stara się zapewnić rodzinom możliwie jak najlepsze warunki do sprawowania opieki nad swymi pociechami. Dlatego też, z definicji, jej działania mają głównie charakter prewencyjny. Ponadto, wysiłki kierowane są na to, by nie wyłączać dzieci i młodzieży z życia lokalnych wspólnot. Norweska strategia przywiązuje ogromną wagę do ciągłego udoskonalania i popularyzowania przez służby opieki nad dziećmi metod pracy opartych na środowisku rodzinnym i sąsiedzkim.
Wsparcie i pomoc
Służba opieki nad dziećmi odpowiedzialna jest za podejmowanie działań wobec dzieci i rodzin o specjalnych potrzebach dotyczących środowiska domowego. Wsparcie może być zaoferowane w formie terapii, usług doradczych i pomocy, która często polega na zapewnieniu kontaktu z organizacjami zewnętrznymi i dostępu do placówek opieki dziennej.
Dzieci mają również prawo uczestniczyć w podejmowaniu decyzji dotyczących ich osobistego dobra, oraz mają prawo do wyrażania swych poglądów odpowiednio do wieku i poziomu dojrzałości. Dotyczy to szczególnie przypadków, w których toczą się postępowania administracyjne lub prawne o znaczącym wpływie na codzienne życie dzieci.
Obowiązek podjęcia działań – nawet wbrew woli rodziców
Służby opieki nad dziećmi mają obowiązek podjęcia działań, jeśli kroki podjęte w środowisku domowym okazują się niewystarczające do zabezpieczenia potrzeb dziecka. W takich przypadkach służba, w porozumieniu z rodzicami, może umieścić dziecko pod opieką rodziny zastępczej, w przeznaczonej do tego celu instytucji, bądź tez może podjąć specyficzne dla danego przypadku działania. Zabranie dziecka z domu bez zgody rodziców wymaga decyzji podjętej przez Powiatowy Komitet ds. Socjalnych, który opiera swój osąd na rekomendacji przedstawionej przez lokalne władze. Komitet powiatowy jest ciałem rządowym i jest niezależny od ministerstwa oraz Biura Gubernatora Powiatu. Decyzje podjęte przez komitet powiatowy mogą być cofnięte jedynie przez sąd. Komitety te działają pod auspicjami Ministerstwa ds. Dzieci i Równości.
Do zadań lokalnych służb opieki nad dziećmi należy również nadzorowanie rozwoju dzieci umieszczonych poza domem, jak również nadzorowanie ich rodziców.
Pracownicy służb opieki nad dziećmi mają dostęp do wielu informacji osobowych dotyczących ludzi, z którymi pracują i muszą ściśle przestrzegać zasady poufności. Jeżeli jednak wypełnianie ich obowiązków tego wymaga, informacje takie mogą być przekazywane innym organom administracyjnym.
Zakres zadań i odpowiedzialności instytucji zajmujących się opieką nad dziećmi określony jest w Ustawie o służbach opieki nad dziećmi. Ogólna odpowiedzialność za dobro dzieci spoczywa na państwie, które realizuje swe obowiązki poprzez Ministerstwo ds. Dzieci i Równości. Zarządzanie służbami opieki nad dziećmi odbywa się natomiast głównie na poziomie powiatowym, przy pomocy Norweskiego Dyrektoriatu ds. Dzieci, Młodzieży i Spraw Rodzinnych.