Dzial kobiet w norweskiej sile roboczej jest najwyzszy w historii – Norwezki przoduja pod tym wzgledzie w swiatowych rankingach. Dane za rok 2004 wskazuja, ze odsetek wszystkich czynnych zawodowo kobiet w wieku od 25 do 60 lat wynosi 75%, a mezczyzn – 82%. Odsetek pracujacych kobiet posiadajacy male dzieci równiez jest bardzo wysoki. 72% matek z dziecmi w wieku do 3 lat pracuje, zas ten sam odsetek dla kobiet z dziecmi w wieku od 3 do 6 lat wynosi 82%.
Norweska polityka rodzinna oraz polityka równosci plci ma na celu umozliwianie zarówno kobietom jak i mezczyznom uczestnictwa w zyciu rodzinnym i zawodowym. W tym kontekscie szczególnie wazne sa oplacane ze srodków publicznych instytucje dziennej opieki nad dzieckiem oraz rodzicielskie urlopy opiekuncze (w tym kwotowe systemy przydzialu takiego urlopu dla ojców). Urlop taki moze trwac 53 tygodnie przy wyplacie 80% wynagrodzenia, lub 43 tygodnie przy zachowaniu prawa do calej pensji. Wszystko to uzupelnione jest programami elastycznych godzin pracy.
Liczba kobiet i mezczyzn uczeszczajacych do szkól wyzszych jest obecnie podobna. Jesli chodzi o programy edukacyjne, to wiekszosc studentów dokonuje tradycyjnych wyborów. Kobiety wybieraja raczej specjalizacje nauczycielskie i opiekuncze, zas mezczyzni preferuja przedmioty naukowe i techniczne. Troje na pieciu studentów uniwersytetów i kolegiów to kobiety.
43% kobiet w wieku16-74 lat pracuje w niepelnym wymiarze godzin, podczas gdy odsetek ten wynosi jedynie 13% w przypadku mezczyzn. Przecietna liczba godzin pracy zarobkowej w tygodniu wynosi 30,6 godz. dla kobiet i 37,2 godz. dla mezczyzn (2004). Róznica w placy dla kobiet i mezczyzn wynosi w Norwegii 15%. Wynika to jednak w glównej mierze z tego, ze kobiety i mezczyzni pracuja w róznych sektorach oraz z tego, ze kobiety czesciej pracuja na niepelnym etacie.
Kobiety stanowia 68% ogólu zatrudnionych w sektorze publicznym. Wynik ten oparty jest w duzej mierze na sektorze gminnym, gdzie odsetek kobiet wynosi 78%. Kobiety stanowia równiez wiekszosc wsród pracowników sektora rzadowego, gdzie ich udzial wynosi 57%. W sektorze prywatnym zdecydowana wiekszosc pracowników to mezczyzni (2004).
Kobiety dominuja wsród nauczycieli przedszkolnych, pielegniarek i innych zawodów zwiazanych z zapewnianiem opieki oraz personelu sprzatajacego, gdzie stanowia ponad 90% sily roboczej. O ile zawody techniczne byly i nadal sa bastionem mezczyzn, to kobiety stanowia obecnie 34% wszystkich lekarzy i 26% prawników.
W roku 2003 Norwegia zostala pierwszym panstwem swiata, w którym wdrozono przepisy prawne zapewniajace zrównowazona reprezentacje plci w zarzadach spólek. Przepisy te dotycza przedsiebiorstw panstwowych oraz publicznych spólek z ograniczona odpowiedzialnoscia dzialajacych w sektorze prywatnym. W przypadku firm pierwszego rodzaju weszly one w zycie 1 stycznia 2004 roku, za s w przypadku tych drugiego rodzaju 1 stycznia 2006 roku. Odsetek kobiet zasiadajacych w zarzadach przedsiebiorstw panstwowych od kilku lat przekracza poziom 40%, lecz w przypadku publicznych spólek z ograniczona odpowiedzialnoscia jest duzo nizszy i wynosi jedynie 18% (2006).
Wiecej informacji na temat zrównowazonej reprezentacji plci w zarzadach spólek znalezc mozna na stronie internetowej Norweskiego Ministerstwa Ds. Dzieci i Równosci.
Nieustajacym problemem jest ciagly niedobór kobiet na najwyzszych stanowiskach kierowniczych, zarówno w sektorze prywatnym, rzadowym jak i gminnym. W roku 2005 ich odsetek wynosil odpowiednio 22, 23 i 23%. W spólkach prywatnych kobiety stanowia jedynie 27% kadry kierowniczej sredniego szczebla (2005). Dane dotyczace sektora publicznego nie sa dostepne.