Handel kobietami i dziecmi jest wspólczesna forma niewolnictwa. Rokrocznie tysiace kobiet i dzieci transportuje sie z jednego kraju do drugiego, zwykle z Europy Wschodniej do Zachodniej, w ramach handlu ludzmi. Choc zasadniczym celem tego handlu jest wykorzystywanie seksualne, stanowi on równiez zródlo nielegalnej pracy. Jest to zaostrzona forma przemocy seksualnej, która jest sprzeczna z zasada równosci plci. Kobiety i dzieci zyjace w biedzie sa szczególnie podatne na wplyw dzialajacych nielegalnie handlarzy, którzy czerpia motywacje z zysku i w wielu przypadkach biora udzial w przestepczosci zorganizowanej. Handel ludzmi jest powazna forma przestepczosci zorganizowanej i ciezkim naruszeniem praw czlowieka.
W 2003 roku Norwegia przyjela swój pierwszy Plan Dzialania na rzecz Walki z Handlem Kobietami i Dziecmi. W jego sklad wchodza dzialania majace na celu zapewnienie ochrony i pomocy ofiarom, zapobieganie handlowi ludzmi i karanie organizatorów takiego handlu.
W 2002 roku norweski rzad wprowadzil z mysla o urzednikach panstwowych kodeks etyki zakazujacy kupowania i przyjmowania uslug seksualnych. Powodem podjecia takiej decyzji jest rosnacy problem zwiazany z miedzynarodowa prostytucja oraz handlem kobietami i dziecmi w celach wykorzystywania seksualnego. Wytyczne daja wyrazny sygnal wyzszym urzednikom i pracownikom sluzby cywilnej, iz oczekuje sie od nich przestrzegania takich a nie innych norm etycznych i moralnych.
Wprowadzenie kodeksu podkresla role rzadu w dawaniu dobrego przykladu. W ten sposób organa wladzy i rzad, jako pracodawcy, staraja sie wziac odpowiedzialnosc za zapobieganie degradacji czlowieka do poziomu ofiary handlu ludzmi, prowadzonego dla zysku osiaganego z wykorzystywania seksualnego.