Lutowa premiera 'Charlotte Isabel Hansen' T. Renberga

Ostatnia aktualizacja: 31-01-2012 // Tore Renberg jest obecnie jednym z najpopularniejszych pisarzy norweskich. Autor książki w 2008 roku otrzymał za 'Charlotte Isabel Hansen' Norweską Nagrodę Księgarzy, przyznaną wcześniej m. in. takim literackim osobistościom, jak Anne Ragde, Anne Holt, Jostein Gaarder i Jo Nesbø!

„Charlotte Isabel Hansen” jest kontynuacją losów Jarlego Kleppa z książki „Człowiek, który pokochał Yngvego”. Tore Renberg, autor książki, jest obecnie jednym z najpopularniejszych pisarzy norweskich i został okrzyknięty najlepszym pisarzem norweskim młodego pokolenia.

Jest 6 września 1997 roku. Jarle Klepp studiuje literaturoznawstwo na Uniwersytecie w Bergen. Dnie spędza na pisaniu pracy magisterskiej, a wieczory – na alkoholowych imprezach w towarzystwie swoich intelektualnych znajomych, charyzmatycznego promotora oraz oszołamiająco pięknej i bogatej doktorantki, Herdis Snartemo, z którą pozostaje w bardzo luźnym erotycznym związku. Jego stylu życia na pewno nie można nazwać odpowiedzialnym. Do czasu...

Okazuje się bowiem, że Jarle zostaje wezwany przez policję do złożenia próbki krwi w celu potwierdzenia ojcostwa. Pozytywny wynik wykazuje, że ma niespełna siedmioletnią córkę z niejaką Anette Hansen. Charlotte Isabel, bo takie imiona nosi dziewczynka, jest owocem szalonej imprezy z czasów liceum, tej samej, której opis można znaleźć w powieści Człowiek, który pokochał Yngvego. Wkrótce Anette informuje Jarlego, że wyjeżdża na wakacje, a Charlotte Isabel przyleci do niego z Oslo, by wreszcie poznać swojego tatę. Oszołomiony Jarle zjawia się na lotnisku i staje oko w oko z siedmiolatką, która wywróci do góry nogami jego dotychczasowe studenckie życie.

Na podstawie tej książki, a także na podstawie poprzedniej, nakręcono filmy. Pierwszy można było już obejrzeć w Polsce, m. in. na Canal Plus i HBO. Do obydwu filmów scenariusz napisał sam autor.

W lutym tego roku w Norwegii odbyła się premiera świetnego filmu na podstawie „Charlotte Isabel Hansen”: http://www.filmweb.pl/film/Jeg+reiser+alene-2011-571123. W obu filmach, podobnie jak w książkach, pojawiają się częste nawiązania do muzyki rockowej i punkrockowej, której słuchają bohaterowie. W „Człowieku…” można było usłyszeć nawet kawałek „Bo jo cie kochom” zespołu Depress.

Tore Renberg urodził się w 1972 r. w Stavanger. Studiował filozofię i literaturoznawstwo w Bergen, pracował jako krytyk literacki i eseista, publikując w kilku znaczących czasopismach literackich. Od roku 1995 opublikował kilkanaście książek – zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci.

Największą popularność przyniosła mu powieść 'Człowiek, który pokochał Yngvego' (2003) oraz kolejne części cyklu, którego głównym bohaterem jest Jarle Klepp: 'Kompania Orheim' (2005) i 'Charlotte Isabel Hansen' (2008).

Powieść 'Człowiek, który pokochał Yngvego' została zekranizowana. W lutym 2011 roku na ekrany norweskich kin trafił kolejny film, tym razem na podstawie powieści Charlotte Isabel Hansen.

'Człowiek…' zdobył cztery nagrody Amanda na Norweskim Festiwalu Filmowym w Haugesund, w tym dla najlepszego filmu. Tore Renberg otrzymał kilka nagród literackich, w tym nagrody czytelników, a w 2004 r. dziennik „Morgenbladet” uznał go za jednego z dziesięciu najlepszych norweskich pisarzy poniżej 35 roku życia.

Poprzednia książka Renberga, 'Człowiek, który pokochał Yngvego', została bardzo pozytywnie przyjęta przez polskich czytelników i recenzentów, między innymi: Beatę Kęczkowską z „Gazety Wyborczej”, Martę Mizuro („Zwierciadło”), Martę Konarzewską („Krytyka Polityczna”).

Fragment recenzji z Wirtualnej Polski: Człowiek, który pokochał Yngvego to nie tylko inteligentna i błyskotliwa opowieść o buntowniku – konformiście. To także doskonała kwintesencja przełomu lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Brzmień R.E.M., U2 i Nirvany odtwarzanych w magnetofonie lub walkmanie. Telewizorów nadających „Przyjaciół" i Twin Peaks". Subkultury rozciągniętych swetrów, arafatek, czarnych płaszczy i glanów. Czasów EWG, pierjestrojki Michaiła Gorbaczowa, klęski komunizmu i wolnych wyborów w Europie Wschodniej.

 

 


Umieść w swojej sieci   |   print