Zdjęcie: Flickr.com/ CC BY-NC 2.0.Zdjęcie: Flickr.com/ CC BY-NC 2.0

Pokojowa Nagroda Nobla 2016 przyznana!

Tegoroczną Pokojową Nagrodę Nobla, decyzją Norweskiego Komitetu Noblowskiego, otrzymuje Prezydent Kolumbii Juan Manuel Santos. Nagroda, warta 8 mln norweskich koron (ok. 932 tys. dolarów), zostanie uroczyście wręczona 10 grudnia w Oslo, w rocznicę śmierci Alfreda Nobla.

Norweski Komitet Noblowski uhonorował Pokojową Nagrodą Nobla Prezydenta Kolumbii za jego ogromny wkład w tegoroczne zakończenie ponad półwiecznej wojny domowej w Kolumbii, która pochłonęła ogromna liczbę ofiar.

Polskie media o tegorocznym laureacie Pokojowej Nagrody Nobla:

onet.pl

wp.pl

interia.pl

Do tegorocznej Pokojowej Nagrody Nobla zgłoszono rekordową jak dotąd liczbę 376 kandydatur: 228 osób oraz 148 organizacji.

Pokojowa Nagroda Nobla 

Pokojowa Nagroda Nobla – obok Nagród Nobla w czterech innych kategoriach: fizyki, chemii, fizjologii i medycyny oraz literatury - została ustanowiona ponad 100 lat temu (w 1901 r.) przez Alfreda Bernharda Nobla (1833-1896), szwedzkiego wynalazcę dynamitu i przemysłowca. Alfred Nobel dorobił się olbrzymiej fortuny, a jako że nie posiadał potomków, majątek swój przeznaczył w testamencie na utworzenie funduszu na rokroczne nagrody w pięciu dziedzinach. Za przyznawanie Pokojowej Nagrody odpowiada Norweski Komitet Noblowski, natomiast za cztery pozostałe odpowiedzialna jest Szwedzka Akademia Nauk.

Laureata wyłania corocznie pięcioosobowy Norweski Komitet Noblowski, wyznaczany przez parlament Norwegii.

Nagroda może trafić w ręce prywatnej osoby, ale także organizacji. Podobnie jak wszystkie nagrody Nobla, także Pokojowa Nagroda Nobla nie może być przyznawana po śmierci.

Ogłoszenie nazwiska laureata/nazwy nagrodzonej instytucji ma miejsce w październiku, natomiast specjalna gala, podczas której nagroda jest uroczyście wręczana, odbywa się w Ratuszu w Oslo w dn. 10 grudnia, w rocznicę śmierci Alfreda Nobla.

Szczegóły procedury nominacji do nagrody przez Norweski Komitet Noblowski

Laureat Pokojowej Nagrody Nobla otrzymuje medal, dyplom i nagrodę pieniężną. Medal, wykonany ze złota, zaprojektował wybitny rzeźbiarz norweski, Gustav Vigeland, którego projekt wygrał konkurs w latach 1901-02. Nagrodą pieniężną jest pokaźna suma w wys. 10 mln szwedzkich koron.

Życzeniem Alfreda Nobla było, aby Pokojowa Nagroda była przyznawana za „ograniczenie działań militarnych” i „działalność na rzecz ogólnoświatowego pokoju”. Z czasem do tych dwóch przesłanek dodano „szerzenie braterstwa między narodami”. To ostatnie stało się powodem szerokiej krytyki ze względu na bardzo ogólne znaczenie. Ostatnie lata pokazały, że nagrody przyznawane są także za działalność ekologiczną, za poprawę życia mieszkańców najbiedniejszych rejonów świata i nie tylko.

Norweski Komitet Noblowski ma swą siedzibę w Oslo. Jest on wybierany przez Storting (norweski parlament) spośród osób, pełniących ważną rolę w życiu społecznym. Członkami komitetu mogą zostać politycy, ale tylko ci, którzy nie uczestniczą czynnie w życiu politycznym.

Norwedzy sami do końca nie wiedzą, dlaczego to właśnie im przypadło w udziale przyznawanie Pokojowej Nagrody Nobla. Być może sam Alfred Nobel tak zadecydował, aby dać do zrozumienia Norwegom, że nie są gorzej traktowani od Szwedów, z którymi łączyła ich w tym czasie unia? A może stało się tak dlatego, że Alfred Nobel był wielkim miłośnikiem norweskiej literatury, ale skoro Norwegia nie miała w owych czasach wystarczająco wysoko renomowanej instytucji z dziedziny literatury do przyznawania Nagrody Literackiej, a po drugie Szwecja prowadziła bardziej zaawansowane niż Norwegia badania w dziedzinie nauk przyrodniczych i medycyny, to jedynym obszarem, jaki mógł przypaść Norwegii była właśnie nagroda za działalność na rzecz niesienia pokoju? Inna teoria zakłada, że Nobel mógł uważać Norwegię za kraj odpowiedniejszy do przyznawania nagrody pokojowej niż Szwecja, gdyż Norwegia nie miała takich samych tradycji militarnych, jak jej sąsiad. Ponadto, pod koniec XIX w. Storting bardzo zaangażował się w działania Unii Międzyparlamentarnej i w jej wysiłki na rzecz rozwiązywania konfliktów za pomocą mediacji i arbitrażu, co mogło wpłynąć na decyzję Alfreda Nobla.   

 

 

 

 


Bookmark and Share