Projekt miał charakter interdyscyplinarny - łączył szeroką wymianę najnowszych, naukowych metodyk badawczych z aktualną wiedzą konserwatorską i praktyką muzealną.
Zasadniczym celem projektu była ochrona zabytkowych lokomotyw ze zbiorów Muzeum Kolejnictwa w Warszawie od zachodzących w nich procesów korozji, typowych dla obiektów metalowych eksponowanych na świeżym powietrzu.
Partnerem w projekcie był NILU – Norweski Instytut Badań Powietrza, jeden z głównych instytutów badawczych w Europie, zajmujących się wpływem środowiska i atmosfery na Dziedzictwo Kultury. Do projektu zaproszono także naukowców z Wojskowej Akademii Technicznej (WAT) oraz Międzyuczelnianego Instytutu Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki (MIK-ASP).
Naukowcy prowadzili badania, które z jednej strony określały stan zanieczyszczenia powietrza w miejscach ekspozycji metalowych zabytków techniki, a z drugiej strony pokazały wpływ tych zanieczyszczeń na metalowe obiekty na podstawie pomiarów wykonanych na tzw. próbkach historycznych (wyselekcjonowanych na wybranych lokomotywach z kolekcji Muzeum) oraz na przygotowanych, tożsamych z historycznymi, próbkach metali – stali węglowej i żeliwa.
W ramach projektu realizowana była międzynarodowa, polsko-norweska wymiana doświadczeń badawczych między naukowcami, konserwatorami metalu i pracownikami Muzeum oraz wspólne badania. Ich zintegrowanym wynikiem byłosformułowanie zaleceń dla przyszłej konserwacji.
Informacje na temat projektu znajdują się na stronie projektu www.ocalicodzardzewienia.pl i www.muzkol.pl